و خب نیک تو این آشفته بازار بگو چقدر طول میکشه نور رو بنوشیم، ماه رو بغل کنیم و از آسمون ستاره بچینیم؟

من میگم خیلی زود، موقعی که شهریور از ارتفاع ۲۰ هزار فیت پرش halo jump بکنم و خیلی دیر چتر رو باز کنم. خیلی دیر ،اونقدر که مربی تو آسمون خودش رو جر بده که بازش کن پسره خر بازش کن.

البته تراپیست میگه طرحواره ایثار داری، چرت میگه مگه نه؟

تراپیستم برام پیام فرستاده: «عزیزم بیا طرحواره درمانی رو شروع کنیم، در اسرع وقت باهام تماس بگیر»میدونی دیشب بهش گفتم: خانوم دکتر من حوصله درمان و این داستانا ندارم، فقط بیا باهم صحبت کنیم راجب هر چیزی، چیزای مسخره بگیم. مثلا برات سوت بزنم و تو بگو چه با حال و بعد تو سوت بزن. و نهایتاً خودم خوب میشم.اما بازم داره اصرار میکنه که درمان و درمان و درمان. و خب چقدر ناامید کننده، که به جای سوت زدن درمان رو انتخاب میکنه!!